Menopaus, Air Mani & Kanser Prostat: Menjawab Keperluan Lebih Dari Satu Isteri

Tajuk: Air Mani, Kanser Prostat & Cadangan Perkahwinan Kedua

Isu kesihatan lelaki sering dikaitkan dengan status perkahwinan dan kekerapan hubungan seksual. Ada dakwaan bahawa lelaki yang tidak berkahwin atau jarang melakukan hubungan seks berisiko tinggi mendapat kanser prostat kerana “air mani bertakung”. Malah, ada yang mencadangkan perkahwinan kedua sebagai solusi kesihatan. Namun, sejauh mana dakwaan ini berasas?

1. Fakta Perubatan

Kajian dari Boston University menunjukkan bahawa lelaki yang kerap ejakulasi (sekitar 21 kali sebulan) mempunyai risiko lebih rendah untuk mendapat kanser prostat. Namun, tiada bukti kukuh bahawa tidak berkahwin atau kurang ejakulasi secara langsung menyebabkan kanser prostat. Tubuh lelaki menyerap semula sperma yang tidak dikeluarkan secara semula jadi dan selamat.

2. Perspektif Agama

Dalam Islam, air mani adalah ciptaan Allah yang suci. Tiada dalil yang menyatakan ia membawa mudarat jika tidak dikeluarkan. Jika isteri mengalami kesakitan selepas menopaus, pendekatan berhikmah dan rawatan perubatan lebih utama daripada mencadangkan perkahwinan kedua atas alasan kesihatan semata-mata.

3. Etika Sosial

Menggunakan alasan “air mani bertakung” untuk menggalakkan perkahwinan kedua boleh mencetuskan salah faham dan ketidakadilan terhadap wanita. Kesihatan seksual lelaki selepas umur 40 tahun dipengaruhi oleh gaya hidup dan faktor lain — bukan semata-mata kerana kurang seks. Poligami bukan solusi automatik dan perlu dilaksanakan dengan adil dan beretika.

Kesimpulan

Perkahwinan lebih dari satu adalah kehendak individu yang dibenarkan dalam Islam dengan syarat keadilan dan tanggungjawab. Namun, menjadikannya sebagai solusi kesihatan atas kebimbangan terhadap kanser prostat tidak dapat disokong oleh bukti perubatan yang kukuh.

Tubuh lelaki menyerap semula air mani secara semula jadi, dan tiada kajian sahih yang menyatakan bahawa ketiadaan hubungan seksual secara langsung menyebabkan kanser prostat. Sebarang keputusan berkaitan perkahwinan perlu dibuat atas dasar syarie, kasih sayang, dan keperluan sebenar — bukan berdasarkan mitos atau andaian kesihatan yang tidak terbukti.

Kempen awam dan nasihat kesihatan perlu disertakan dengan fakta perubatan, panduan agama yang berhikmah, dan pertimbangan sosial yang adil.